Werkbezoek

Als stichtingsbestuur hebben we afgelopen november 2010 weer een werkbezoek gebracht aan onze school in Serrekunda in de wijk Ebotown in Gambia, met uitzondering van Johan, die jammer genoeg verhinderd was.
De ontvangst was weer overweldigend, alle kinderen stonden luidkeels te schreeuwen: “Welcome‚ welcome, welcome”, net zolang tot ze bijna niet meer konden. Meegereisde streekgenoten, Henk en Marita Slagers uit Enter, Paul en Lisette Hondebrink uit Almelo, Josephien Kok uit Nijverdal en de fam. Morrenhof, waren ook getuige van deze warme ontvangst. De headmaster Sosseh Colley met z’n team waren dan ook apetrots om ‘hun school’ te laten zien en hoe alles functioneerde.

Henk en Marita, beiden uit het onderwijs, gingen direct voor de klas staan om onderwijs te geven in het Engels en liedjes te zingen van Vader Jacob. Heerlijk om dat te zien. Tevens waren er twee stagiaires, Ruth uit het Twentse Bornerbroek en Melissa uit Denekamp, die momenteel stage lopen in het ziekenhuis in Banjul. Ze zijn vierdejaars studenten in de verpleging en hebben gekozen om in het arme Gambia stage te lopen voor eigen rekening, want een vergoeding zit er niet in. Deze dames waren ook erg onder de indruk van de school.

De Oma’s stonden te koken in het keukentje aan de achterkant van de school, wat ze iedere dag doen om alle kinderen van een warme maaltijd te voorzien. De boom op het schoolpleintje was flink gegroeid en zag er mooi uit en gaf veel schaduw.Toch moet deze boom weg, omdat de wortels de septic tank kapot maken. De maten van het schoolpleintje zijn genomen door Harry. De bedoeling is, dat er 2 grote parasols geplaatst worden voor de schaduw, deze worden mede gesponsord door het Theaterhotel uit Almelo.

De stagiaires Melissa en Ruth hebben ons hun onderkomen laten zien bij het ziekenhuis.Het was een verschrikking, vreselijk heet en de hygiëne liet duidelijk te wensen over. De muizen in hun verblijf vonden het natuurlijk wel hartstikke leuk. De dames kookten nooit en eten iedere dag brood. Dus een etentje met ons kwam goed van pas. Beiden hadden op dezelfde dag zelfstandig hun eerste bevalling gedaan. Melissa vertelde: “Vuurdat ik het wist, was de baby der oet, dat was schrikken”. Overigens is het wel zo dat de sterfte onder de baby’s erg groot is. De gezondheidszorg laat nogal wat te wensen over. Maar Melissa en Ruth hebben zich gepresenteerd als spontane en vlotte babbelaars en altijd vrolijk, een lust voor het oog, zeer zeker voor de Gambianen.

Verder hebben we een nieuw stuk grond bekeken, waarop we graag de lagere school willen bouwen. Het ziet er momenteel niet uit. Maar daar kan verandering in komen. Het is de bedoeling dat de Gambiaanse regering deze grond voor ons aankoopt en dan schenkt aan de stichting. De stichting moet dan de school bouwen en het onderwijs moet geleverd worden door de overheid aldaar. Met dien verstande dat wij, de stichting Marent, de vinger in de pap hebben over de invulling van het onderwijs (het liefst de hele hand natuurlijk). Maar dit is nog een hele klus.

Natuurlijk zijn wij afhankelijk van onze donateurs. Zonder kunnen we niet en valt dit niet te realiseren.

We hebben goede contacten met mevr. Haddy Jagne van het Parlement, die het gebied in haar portefeuille heeft, waarin de school en de nieuwe grond vertegenwoordigd zijn. Dus proberen we alles uit de kast te halen om een goed resultaat te behalen. Immers, het is erg belangrijk dat onze kinderen na de kleuterschool kunnen doorstromen naar onze lagere school, waar de garantie voor goed onderwijs garant staat. Daar doen we het voor. Ook toekomst voor deze jeugd. Dat is nog heel veel werk, maar er wordt aan gewerkt. Harry heeft bij een lokale aannemer al een schets van de nieuwe school in bespreking.

Verder hebben we de contacten verstevigd met de lokale bevolking, dit wordt erg op prijs gesteld en de mensen zijn erg blij met ‘deze Hollanders’.
Helaas komt malaria nog veel voor en hebben de mensen vaak het geld niet om een vitamine-injectiekuur te halen in het ziekenhuis (drie injecties kosten ongeveer 300 dalasi, dat is ongeveer € 8,00 à € 9,00). Ze zijn er echt doodziek van en de meeste kinderen zullen hieraan binnen drie dagen kunnen sterven, wat dan ook regelmatig gebeurd. Dat is erg triest. Jullie moeten het zelf eigenlijk eens komen zien. Wie geen werk heeft, en geen onderwijs heeft genoten, heeft helemaal geen cent te makken. En dat zijn er erg veel. We weten niet half hoe goed we het hebben in Nederland, met al die zeurende mensen. Als je daarginds bent, besef je pas hoe goed wij het hier hebben!! Zien is weten!

We hebben ook een echte Afrikaanse (gemengd: moslim en katholiek) bruiloft mee mogen maken van onze Bintu en Yankuba en hun kleine baby Harry Jr., je weet niet wat je overkomt. Het valt niet eens uit te leggen, zo chaotisch allemaal. Er wordt niets geacteerd, alles is puur natuur. We hebben een moeder gezien, die 6 uur heeft staan dansen met haar kindje op de arm. De baby moest wel helemaal geklutst zijn, in Nederland valt dat onder mishandeling, denk ik. Maar dat ritme, dat kan geen Hollander volhouden. Zelfs baby Harry van vijf maand stond op schoot te “dansen en te zwaaien”. Overigens was het bruidspaar de hele avond niet met elkaar te zien, want de bruid moest op het eten letten in een kamertje en de bruidegom was elders druk. Op het feest in het zand tussen de huisjes/krotten waren wel 500 mensen en iedereen danste of hun leven ervan afhing. De rituelen waren zeer bijzonder en bijna niet te volgen, dus laat je alles maar over je heen gaan.

De tijd gaat ook daar snel, en voordat je het weet is het werk / de vakantietijd alweer voorbij. We zijn op 1 december naar de vluchthaven van Banjul gebracht door het hoofd van de school: Sosseh en de hartstochtelijk lieve Gambianen Bintu en Yankuba met baby Harry Jr. We waren weer een hele ervaring rijker. Dus dommelen in het vliegtuig en denken aan alles wat we meegemaakt hebben.Terug naar het erg koude Nederland (van +42 graden naar 10 graden), waar we opgewacht werden door Jan Willem Holtmaat, die ons veilig naar het Oosten loodste.
De volgende dag werden we weer geconfronteerd met de nuchtere Nederlandse mentaliteit en gewoontes. Zeuren over het weer en alles wat er maar te roddelen valt, echt Nederlands toch!!!!!!
Toch zouden we het niet willen missen, onze diversiteit in de seizoenen. Heerlijk die sneeuw.

Vriendelijke en warme groet van alle kinderen en het schoolteam, en ontzettend bedankt voor alles.
Ria, Harry, Rita en Henk.

Het was een waar genoegen en geeft nieuwe moed om fris door te gaan.

Bestuursleden

Harry te Wierik
Voorzitter
Zeendamsweg 1
7468 RX Enter
ggoplane@hotmail.nl


Henk Holtmaat
Bestuurslid
Koekoekslaan 70
7475 CP Markelo
ritahenk70@gmail.com

Rita
Rita Holtmaat
Secretaris
Koekoekslaan 70
7475 CP Markelo
ritahenk70@gmail.com

Johan
Johan van Bergen
Penningmeester
Minnelingsebrugstraat 7
4885 KP Achtmaal
johanvanbergen@home.nl

Ria
Ria Geerdink
Secretaris
Reggestraat 134
7468 ER Enter
geerdinkria@gmail.com